Kalem Suresi Okunuşu, Anlamı ve Fazileti

ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ (١)

Nûn vel kalemi ve mâ yesturûn(yesturûne). ﴾1﴿

Diyanet: Nûn. (Ey Muhammed) Andolsun kaleme ve satır satır yazdıklarına ki, ﴾1﴿

Diyanet Vakfı: Nûn. Kaleme ve (kalem tutanların) yazdıklarına andolsun ki, ﴾1﴿

E. Hamdi Yazır: Nûn, Kaleme ve yazdıklarına andolsun. ﴾1﴿

مَا أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ (٢)

Mâ ente bi ni’meti rabbike bi mecnûn(mecnûnin). ﴾2﴿

Diyanet: Sen Rabbinin nimeti sayesinde, bir deli değilsin. ﴾2﴿

Diyanet Vakfı: Sen -Rabbinin nimeti sayesinde- mecnun değilsin. ﴾2﴿

E. Hamdi Yazır: Sen Rabbinin nimetiyle mecnun değilsin. ﴾2﴿

وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍ (٣)

Ve inne leke le ecren gayre memnûn(memnûnin). ﴾3﴿

Diyanet: Şüphesiz sana tükenmez bir mükâfat vardır. ﴾3﴿

Diyanet Vakfı: Hiç şüphesiz senin için bitip tükenmeyen bir mükâfat vardır. ﴾3﴿

E. Hamdi Yazır: Kuşkusuz senin için tükenmez bir ecir var. ﴾3﴿

وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ (٤)

Ve inneke le alâ hulukın azîm(azîmin). ﴾4﴿

Diyanet: Sen elbette yüce bir ahlâk üzeresin. ﴾4﴿

Diyanet Vakfı: Ve sen elbette yüce bir ahlâk üzeresin. ﴾4﴿

E. Hamdi Yazır: Sen elbette yüce bir ahlak üzeresin. ﴾4﴿

فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ (٥)

Fe se tubsıru ve yubsırûn(yubsırûne). ﴾5﴿

Diyanet: Sen de göreceksin, onlar da görecekler. ﴾5﴿

Diyanet Vakfı: (Sen de) göreceksin, onlar da görecekler, ﴾5﴿

E. Hamdi Yazır: Sen de göreceksin, onlar da görecek. ﴾5﴿

بِأَيْيِكُمُ الْمَفْتُونُ (٦)

Bi eyyikumul meftûn(meftûnu). ﴾6﴿

Diyanet: Hanginizin deli olduğunu yakında. ﴾6﴿

Diyanet Vakfı: Hanginizde delilik olduğunu yakında. ﴾6﴿

E. Hamdi Yazır: Hanginizde imiş o fitne ve cinnet. ﴾6﴿

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ (٧)

İnne rabbeke huve a’lemu bi men dalle an sebîlihî ve huve a’lemu bil muhtedîn(muhtedîne). ﴾7﴿

Diyanet: Şüphesiz senin Rabbin, kendi yolundan sapan kişiyi daha iyi bilir. O, hidayete erenleri de daha iyi bilir. ﴾7﴿

Diyanet Vakfı: Doğrusu Rabbin, kendi yolundan sapan kişiyi en iyi bilendir, hidayete erenleri de en iyi bilen O'dur ﴾7﴿

E. Hamdi Yazır: Doğrusu Rabbin, yolundan sapanı en iyi bilendir. Hidayete ereni de en iyi bilen O'dur. ﴾7﴿

فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِينَ (٨)

Fe lâ tutııl mukezzibîn(mukezzibîne). ﴾8﴿

Diyanet: O hâlde yalanlayanlara boyun eğme. ﴾8﴿

Diyanet Vakfı: O halde, (hakikati) yalan sayanlara boyun eğme! ﴾8﴿

E. Hamdi Yazır: O halde, yalanlayıcılara itaat etme. ﴾8﴿

وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ (٩)

Veddû lev tudhinu fe yudhinûn(yudhinûne). ﴾9﴿

Diyanet: İstediler ki, yumuşak davranasın, böylece onlar da yumuşak davransınlar. ﴾9﴿

Diyanet Vakfı: Onlar isterler ki, sen yumuşak davranasın da onlar da sana yumuşak davransınlar. ﴾9﴿

E. Hamdi Yazır: Onlar istediler ki yumuşak davranasın da onlar da sana yumuşak davransınlar. ﴾9﴿

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَهِينٍ (١٠)

Ve lâ tutı’ kulle hallâfin mehîn(mehînin). ﴾10﴿

Diyanet: Sakın boyun eğme: Yemin edip duran, aşağılık, ﴾10﴿

Diyanet Vakfı: Şunların hiçbirine itâat etme: yemin edip duran, aşağılık, ﴾10﴿

E. Hamdi Yazır: Şunların hiçbirine boyun eğme: Yemin edip duran aşağılık, ﴾10﴿

هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ (١١)

Hemmâzin meşşâin bi nemîm(nemîmin). ﴾11﴿

Diyanet: Daima kusur arayıp kınayan, durmadan söz taşıyan, ﴾11﴿

Diyanet Vakfı: (Herkesi) kötüleğen, söz götürüp getiren, ﴾11﴿

E. Hamdi Yazır: Daima kusur arayıp kınayan, hep lâf götürüp getiren, ﴾11﴿

مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ (١٢)

Mennâın lil hayri mu’tedin esîm(esîmin). ﴾12﴿

Diyanet: İyiliği hep engelleyen, saldırgan, günaha dadanmış, ﴾12﴿

Diyanet Vakfı: Hayra engel olan, mütecâviz ve saldırgan günahkar, ﴾12﴿

E. Hamdi Yazır: Hayra engel olan, saldırgan, günahkâr, ﴾12﴿

عُتُلٍّ بَعْدَ ذَلِكَ زَنِيمٍ (١٣)

Utullin ba’de zâlike zenîm(zenîmin). ﴾13﴿

Diyanet: Kaba saba; bütün bunların ötesinde bir de soysuz olan kimseye, ﴾13﴿

Diyanet Vakfı: Kaba ve kötülükle damgalı, ﴾13﴿

E. Hamdi Yazır: Kaba ve haşin, sonra da kötülükle damgalı, ﴾13﴿

أَنْ كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ (١٤)

En kâne zâ mâlin ve benîn(benîne). ﴾14﴿

Diyanet: Mal ve oğulları vardır diye. ﴾14﴿

Diyanet Vakfı: Mal ve oğullar sahibi olmuş diye (böyle yolunu şaşırmış) ﴾14﴿

E. Hamdi Yazır: Mal ve oğulları var diye (böyle davranır). ﴾14﴿

إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ (١٥)

İzâ tutlâ aleyhi âyâtunâ kâle esâtîrul evvelîn(evvelîne). ﴾15﴿

Diyanet: Âyetlerimiz kendisine okunduğu zaman, "Öncekilerin masalları!" der. ﴾15﴿

Diyanet Vakfı: Ona âyetlerimiz okunduğu zaman o, "Öncekilerin masalları!" der. ﴾15﴿

E. Hamdi Yazır: Kendisine âyetlerimiz okunduğunda: "Eskilerin masalları" der. ﴾15﴿

سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ (١٦)

Se nesimuhu alel hurtûm(hurtûmi). ﴾16﴿

Diyanet: Yakında biz onun burnunu damgalayacağız. ﴾16﴿

Diyanet Vakfı: Biz yakında onun burnuna damga vuracağız (kibirini kırıp rezil edeceğiz). ﴾16﴿

E. Hamdi Yazır: Yakında biz onu hortumunun (burnunun) üzerinden damgalayacağız. ﴾16﴿

إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ كَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ (١٧)

İnnâ belevnâhum ke mâ belevnâ ashâbel cenneh(cenneti), iz aksemûle yasri munnehâ musbihîn(musbihîne). ﴾17﴿

Diyanet: Şüphesiz biz, vaktiyle "bahçe sahipleri"ne belâ verdiğimiz gibi, onlara (Mekkeli inkârcılara) da belâ verdik. Hani o bahçe sahipleri, sabah erkenden (fakirler gelmeden) bahçenin ürünlerini devşirmeye yemin etmişlerdi. ﴾17﴿

Diyanet Vakfı: Biz, vaktiyle "bahçe sahipleri" ne belâ verdiğimiz gibi, onlara da belâ verdik. Hani onlar (bahçe sahipleri), sabah olurken (kimse görmeden) onu (mahsullerini) devşireceklerine yemin etmişlerdi. ﴾17﴿

E. Hamdi Yazır: Biz onlara da belâ verdik, bahçe sahiplerine verdiğimiz gibi. Hani onlar sabah olunca bahçeyi mutlaka devşireceklerine yemin etmişlerdi. ﴾17﴿

وَلَا يَسْتَثْنُونَ (١٨)

Ve lâ yestesnûn(yestesnûne). ﴾18﴿

Diyanet: (Bunu tasarlarken) istisna da yapmıyorlardı. ("İnşaallah" demiyorlardı.) ﴾18﴿

Diyanet Vakfı: Onlar istisna da etmiyorlardı. ﴾18﴿

E. Hamdi Yazır: İstisna da etmiyorlardı ("inşaallah" demiyorlardı). ﴾18﴿

فَطَافَ عَلَيْهَا طَائِفٌ مِنْ رَبِّكَ وَهُمْ نَائِمُونَ (١٩)

Fe tâfe aleyhâ tâifun min rabbike ve hum nâimûn(nâimûne). ﴾19﴿

Diyanet: Nihayet onlar uykuda iken Rabbinden bir afet (ateş) bahçeyi sardı. ﴾19﴿

Diyanet Vakfı: Fakat onlar daha uykudayken Rabbinin katından (gönderilen) kuşatıcı bir âfet (ateş) bahçeyi sarıverdi de, ﴾19﴿

E. Hamdi Yazır: Fakat onlar uyurken dolaşıcı bir belâ onu sardı da, ﴾19﴿

فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ (٢٠)

Fe asbahat kes sarîm(sarîmi). ﴾20﴿

Diyanet: Böylece bahçe, (anızı) yakılmış toprağa döndü. ﴾20﴿

Diyanet Vakfı: Bahçe kapkara kesildi. ﴾20﴿

E. Hamdi Yazır: Bahçe simsiyah kesiliverdi. ﴾20﴿

فَتَنَادَوْا مُصْبِحِينَ (٢١)

Fe tenâdev musbihîn(musbihîne). ﴾21﴿

Diyanet: Derken, sabahleyin birbirlerine, "Haydi, eğer ürününüzü devşirecekseniz erkenden gidin" diye seslendiler. ﴾21﴿

Diyanet Vakfı: Sabah olurken birbirlerine seslendiler. ﴾21﴿

E. Hamdi Yazır: Derken sabahleyin birbirlerine seslendiler: ﴾21﴿

أَنِ اغْدُوا عَلَى حَرْثِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَارِمِينَ (٢٢)

Enıgdû alâ harsikum in kuntum sârımîn(sârımîne). ﴾22﴿

Diyanet: Derken, sabahleyin birbirlerine, "Haydi, eğer ürününüzü devşirecekseniz erkenden gidin" diye seslendiler. ﴾22﴿

Diyanet Vakfı: "Madem devşireceksiniz, hadi erkenden mahsülünüzün başına gidin!" diye. ﴾22﴿

E. Hamdi Yazır: "Haydi, devşirecekseniz erkenden ekininize gidin" diye. ﴾22﴿

فَانْطَلَقُوا وَهُمْ يَتَخَافَتُونَ (٢٣)

Fentalekû ve hum yetehâfetûn(yetehâfetûne). ﴾23﴿

Diyanet: Bunun üzerine, "Sakın, bugün orada hiçbir yoksul yanınıza sokulmasın" diye fısıldaşarak yola koyuldular. ﴾23﴿

Diyanet Vakfı: Derken yürüyorlardı; fısıldaşıyorlardı. ﴾23﴿

E. Hamdi Yazır: Derken fırladılar, aralarında fısıldaşıyorlardı. ﴾23﴿

أَنْ لَا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِسْكِينٌ (٢٤)

En lâ yedhulennehel yevme aleykum miskîn(miskînun). ﴾24﴿

Diyanet: Bunun üzerine, "Sakın, bugün orada hiçbir yoksul yanınıza sokulmasın" diye fısıldaşarak yola koyuldular. ﴾24﴿

Diyanet Vakfı: "Sakın bugün hiçbir yoksul bahçeye girip yanınıza sokulmasın"diye. ﴾24﴿

E. Hamdi Yazır: "Sakın bugün hiçbir yoksul bahçeye girip yanınıza sokulmasın" diyorlardı. ﴾24﴿

وَغَدَوْا عَلَى حَرْدٍ قَادِرِينَ (٢٥)

Ve gadev alâ hardin kâdirîn(kâdirîne). ﴾25﴿

Diyanet: (Yoksullara yardım etmeğe) güçleri yettiği hâlde (böyle söyleyerek) erkenden yola çıktılar. ﴾25﴿

Diyanet Vakfı: (Evet yoksullara yardıma) güçleri yettiği halde, onları yardımdan mahrum etmek niyet ve azmi ile erkenden yola düştüler. ﴾25﴿

E. Hamdi Yazır: (Zanlarınca yoksulları) engellemeye güçleri yeterek erkenden gittiler. ﴾25﴿

فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ (٢٦)

Fe lemmâ reevhâ kâlû innâ le dâllûn(dâllûne). ﴾26﴿

Diyanet: Fakat bahçeyi o hâlde gördüklerinde, "Biz mutlaka yolumuzu şaşırmış olmalıyız!" dediler. ﴾26﴿

Diyanet Vakfı: Fakat bahçeyi gördüklerinde: Mutlaka yolumuzu şaşırmış olmalıyız! dediler. ﴾26﴿

E. Hamdi Yazır: Fakat bahçeyi gördüklerinde: "Biz herhalde yanlış gelmişiz" dediler . ﴾26﴿

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ (٢٧)

Bel nahnu mahrûmûn(mahrûmûne). ﴾27﴿

Diyanet: (Gerçeği anlayınca da), "Hayır, meğer biz mahrum bırakılmışız!" dediler. ﴾27﴿

Diyanet Vakfı: Yok yok, doğrusu biz mahrum bırakılmışız! ﴾27﴿

E. Hamdi Yazır: "Yok, biz mahrum edilmişiz." (dediler). ﴾27﴿

قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ (٢٨)

Kâle evsatuhum e lem ekul lekum levlâ tusebbihûn(tusebbihûne). ﴾28﴿

Diyanet: Onların en akl-ı selim sahibi olanı, "Ben size ‘Rabbinizi tespih etseydiniz ya! dememiş miydim?" dedi. ﴾28﴿

Diyanet Vakfı: İçlerinden en makul olanı şöyle dedi: Ben size "Rabbinizi tesbih etsenize" dememiş miydim? ﴾28﴿

E. Hamdi Yazır: İçlerinde en makul olanı şöyle dedi: "Ben size Rabbinizi tesbih etsenize dememiş miydim?" ﴾28﴿

قَالُوا سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ (٢٩)

Kâlû subhâne rabbinâ innâ kunnâ zâlimîn(zâlimîne). ﴾29﴿

Diyanet: Onlar, "Rabbimizi tesbih ederiz (yüceltiriz). Şüphesiz biz zalim kimseler imişiz" dediler. ﴾29﴿

Diyanet Vakfı: Rabbimizi tesbih ederiz; doğrusu biz (kendi kendimize) yazık etmişiz, dediler. ﴾29﴿

E. Hamdi Yazır: "Rabbimizi tesbih ederiz, doğrusu biz zalimler imişiz." (dediler). ﴾29﴿

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَلَاوَمُونَ (٣٠)

Fe akbele ba’duhum alâ ba’dın yetelâvemûn(yetelâvemûne). ﴾30﴿

Diyanet: Bunun üzerine birbirlerini kınamaya başladılar. ﴾30﴿

Diyanet Vakfı: Ardından, kabahati birbirlerine yüklemeye başladılar. ﴾30﴿

E. Hamdi Yazır: Ardından suçu birbirlerine yüklemeye başladılar. ﴾30﴿

قَالُوا يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا طَاغِينَ (٣١)

Kâlû yâ veylenâ innâ kunnâ tâgîn(tâgîne). ﴾31﴿

Diyanet: Şöyle dediler: "Yazıklar olsun bize! Gerçekten biz azgın kişilermişiz!" ﴾31﴿

Diyanet Vakfı: (Nihayet) şöyle dediler: Yazıklar olsun bize! Gerçekten biz azgın kişilermişiz. ﴾31﴿

E. Hamdi Yazır: Yazıklar olsun bize, dediler, biz azgınlarmışız. ﴾31﴿

عَسَى رَبُّنَا أَنْ يُبْدِلَنَا خَيْرًا مِنْهَا إِنَّا إِلَى رَبِّنَا رَاغِبُونَ (٣٢)

Asâ rabbunâ en yubdilenâ hayren minhâ innâ ilâ rabbinâ râgıbûn(râgıbûne). ﴾32﴿

Diyanet: "Umulur ki, Rabbimiz bize bunun yerine daha iyisini verir. Çünkü biz artık Rabbimizi arzulayanlarız." ﴾32﴿

Diyanet Vakfı: Belki Rabbimiz bize bunun yerine daha iyisini verir. Çünkü biz (artık) Rabbimizi(O'nun hoşnutluğunu) arzuluyoruz. ﴾32﴿

E. Hamdi Yazır: Ola ki Rabbimiz bize onun yerine daha hayırlısını verir. Biz Rabbimize yönelir, ondan umarız. ﴾32﴿

كَذَلِكَ الْعَذَابُ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ (٣٣)

Kezâlikel azâb(azâbu), ve le azâbul âhıreti ekber(ekberu), lev kânû ya’lemûn(ya’lemûne). ﴾33﴿

Diyanet: İşte böyledir azap! Ahiret azabı ise elbette daha büyüktür; ah bir bilselerdi! ﴾33﴿

Diyanet Vakfı: İşte azap böyledir. Ahiret azabı ise elbette daha büyüktür. Keşke bilselerdi! ﴾33﴿

E. Hamdi Yazır: İşte azap böyledir. Elbette ahiret azabı daha büyüktür. Fakat bilselerdi. ﴾33﴿

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ (٣٤)

İnne lil muttekîne ınde rabbihim cennâtin naîm(naîmi). ﴾34﴿

Diyanet: Şüphesiz Allah'a karşı gelmekten sakınanlar için Rableri katında Naîm cennetleri vardır. ﴾34﴿

Diyanet Vakfı: Şu da muhakkak ki, takvâ sahipleri için Rableri katında nimetleri bol cennetler vardır. ﴾34﴿

E. Hamdi Yazır: Kuşkusuz korunanlar için de, Rableri katında nimetleri bol bahçeler vardır. ﴾34﴿

أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ (٣٥)

E fe necalul muslimîne kel mucrimîn(mucrimîne). ﴾35﴿

Diyanet: Biz müslümanları suçlular gibi kılar mıyız? ﴾35﴿

Diyanet Vakfı: Öyle ya, (Allah'a) teslimiyet gösterenleri, (o) günahkârlar gibi tutar mıyız hiç? ﴾35﴿

E. Hamdi Yazır: Öyle ya, teslimiyet gösterenleri suçlular gibi tutar mıyız hiç? ﴾35﴿

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ (٣٦)

Mâ lekum, keyfe tahkumûn(tahkumûne). ﴾36﴿

Diyanet: Size ne oluyor, nasıl hüküm veriyorsunuz? ﴾36﴿

Diyanet Vakfı: Size ne oluyor? Ne biçim hüküm veriyorsunuz? ﴾36﴿

E. Hamdi Yazır: Neyiniz var, nasıl hüküm veriyorsunuz? ﴾36﴿

أَمْ لَكُمْ كِتَابٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ (٣٧)

Em lekum kitâbun fîhi tedrusûn(tedrusûne). ﴾37﴿

Diyanet: Yoksa size ait bir kitabınız var da (bu batıl hükümleri) ondan mı okuyorsunuz? ﴾37﴿

Diyanet Vakfı: Yoksa size ait bir kitap var da, (bu bâtıl inanışları) onda mı okuyorsunuz? ﴾37﴿

E. Hamdi Yazır: Yoksa size ait bir kitap var da onda mı okuyorsunuz? ﴾37﴿

إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ (٣٨)

İnne lekum fîhi lemâ tehayyerûn(tehayyerûne). ﴾38﴿

Diyanet: Onda, "Seçip beğendiğiniz her şey mutlaka sizindir" (diye mi yazılı?) ﴾38﴿

Diyanet Vakfı: Onda, beğendiğiniz her şey sizin için mutlaka vardır (diye mi yazılı)? ﴾38﴿

E. Hamdi Yazır: O kitapta, "beğendiğiniz her şey sizindir" diye mi yazılı? ﴾38﴿

أَمْ لَكُمْ أَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ (٣٩)

Em lekum eymânun aleynâ bâligatun ilâ yevmil kıyâmeti inne lekum lemâ tahkumûn(tahkumûne). ﴾39﴿

Diyanet: Yahut bizden, her ne hükmederseniz mutlaka öyle olacağına dair Kıyamete kadar sürecek kesin sözler mi aldınız? ﴾39﴿

Diyanet Vakfı: Yoksa, "Ne hükmederseniz mutlaka sizindir" diye sizin lehinize olarak tarafımızdan verilmiş, kıyamet gününe kadar geçerli kesin sözler mi var? ﴾39﴿

E. Hamdi Yazır: Yoksa, "ne hükmederseniz mutlaka sizindir" diye sizin lehinize olarak tarafımızdan verilmiş, kıyamet gününe kadar geçerli kesin sözler mi var? ﴾39﴿

سَلْهُمْ أَيُّهُمْ بِذَلِكَ زَعِيمٌ (٤٠)

Sel hum eyyuhum bi zâlike zeîm(zeîmun). ﴾40﴿

Diyanet: Sor onlara: "Onların hangisi bu (iddianın doğruluğu)na kefildir?" ﴾40﴿

Diyanet Vakfı: Sor onlara: Bu iddiayı onların hangisi savunacak? ﴾40﴿

E. Hamdi Yazır: Sor bakalım onlara, içlerinden ona kefil hangisi? ﴾40﴿

أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ فَلْيَأْتُوا بِشُرَكَائِهِمْ إِنْ كَانُوا صَادِقِينَ (٤١)

Em lehum şurekâu, fel ye’tû bi şurekâihim in kânû sâdikîn(sâdikîne). ﴾41﴿

Diyanet: Yoksa onların ortakları mı var? Doğru söyleyenler iseler, haydi getirsinler ortaklarını! ﴾41﴿

Diyanet Vakfı: Yoksa ortakları mı var onların? Sözlerinde doğru iseler, hadi getirsinler ortaklarını! ﴾41﴿

E. Hamdi Yazır: Yoksa ortakları mı var onların? Doğru iseler ortaklarını getirsinler. ﴾41﴿

يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ وَيُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ (٤٢)

Yevme yukşefu an sâkın ve yud’avne iles sucûdi fe lâ yestetîûn(yestetîûne). ﴾42﴿

Diyanet: Baldırların açılacağı (işlerin zorlaşacağı) ve kâfirlerin secdeye çağrılıp da gözleri düşmüş ve kendilerini zillet kaplamış bir hâlde buna güç yetiremeyecekleri günü (Kıyamet gününü) düşün. Hâlbuki onlar sağlıklarında secde etmeye çağrılıyorlar (ve buna yanaşmıyorlar)dı. ﴾42﴿

Diyanet Vakfı: O gün incikten açılır ve secdeye davet edilirler; fakat güç getiremezler. ﴾42﴿

E. Hamdi Yazır: O gün işler zorlaşır ve secdeye davet edilirler. Fakat güç yetiremezler. ﴾42﴿

خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ وَقَدْ كَانُوا يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَهُمْ سَالِمُونَ (٤٣)

Hâşiaten ebsâruhum terhekuhum zilleh(zilletun), ve kad kânû yud’avne iles sucûdi ve hum sâlimûn(sâlimûne). ﴾43﴿

Diyanet: Baldırların açılacağı (işlerin zorlaşacağı) ve kâfirlerin secdeye çağrılıp da gözleri düşmüş ve kendilerini zillet kaplamış bir hâlde buna güç yetiremeyecekleri günü (Kıyamet gününü) düşün. Hâlbuki onlar sağlıklarında secde etmeye çağrılıyorlar (ve buna yanaşmıyorlar)dı. ﴾43﴿

Diyanet Vakfı: Gözleri horluktan aşağı düşmüş bir halde kendilerini zillet bürür. Halbuki onlar, sapasağlam iken de secdeye davet ediliyorlardı (fakat yine secde etmiyorlardı). ﴾43﴿

E. Hamdi Yazır: Gözleri düşük bir halde kendilerini bir zillet kaplar. Oysa onlar sapasağlam iken de secdeye davet ediliyorlardı. ﴾43﴿

فَذَرْنِي وَمَنْ يُكَذِّبُ بِهَذَا الْحَدِيثِ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ (٤٤)

Fe zernî ve men yukezzibu bi hâzel hadîs(hadîsi), se nestedricuhum min haysu lâ ya’lemûn(ya’lemûne). ﴾44﴿

Diyanet: (Ey Muhammed!) Bu sözü (Kur'an'ı) yalanlayanlarla beni baş başa bırak. Biz onları bilemeyecekleri biçimde adım adım helâka yaklaştıracağız. ﴾44﴿

Diyanet Vakfı: (Resûlüm!) Sen bu sözü (Kur'an'ı) yalan sayanı bana bırak (kendini üzme). Biz onları, bilmedikleri bir yönden yavaş yavaş azaba yaklaştırıyoruz. ﴾44﴿

E. Hamdi Yazır: Bu sözü yalanlayanı bana bırak. Onları bilmedikleri yönden derece derece azaba yaklaştıracağız. ﴾44﴿

وَأُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ (٤٥)

Ve umlî lehum, inne keydî metîn(metînun). ﴾45﴿

Diyanet: Onlara mühlet veriyorum. Şüphesiz benim tuzağım sağlamdır. ﴾45﴿

Diyanet Vakfı: Onlara mühlet veriyorum. Doğrusu benim fendim çok sağlamdır! ﴾45﴿

E. Hamdi Yazır: Onlara mühlet veriyorum. Doğrusu benim tuzağım sağlamdır. ﴾45﴿

أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ (٤٦)

Em tes’eluhum ecren fe hum min magremin muskalûn(muskalûne). ﴾46﴿

Diyanet: Yoksa sen onlardan bir ücret istiyorsun da onlar bu yüzden ağır bir borç yükü altına mı girmişlerdir? ﴾46﴿

Diyanet Vakfı: Yoksa sen onlardan bir ücret istiyorsun da bu yüzden onlar ağır bir borç altında mı kalıyorlar? ﴾46﴿

E. Hamdi Yazır: Yoksa onlardan bir ücret istiyorsun da bu yüzden onlar ağır bir borç altında mı kalıyorlar? ﴾46﴿

أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ (٤٧)

Em inde humul gaybu fehum yektubûn(yektubûne). ﴾47﴿

Diyanet: Yahut gayb (Levh-i Mahfuz) kendi yanlarında da onlar mı (bundan aktarıp) yazıyorlar? ﴾47﴿

Diyanet Vakfı: Yahut gaybın bilgisi onların nezdinde de, onlar mı (istedikleri gibi) yazıyorlar? ﴾47﴿

E. Hamdi Yazır: Yoksa gayb onların yanlarında da onlar mı yazıyorlar? ﴾47﴿

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ (٤٨)

Fasbir li hukmi rabbike ve lâ tekun ke sâhıbil hût(hûti), iz nâdâ ve huve mekzûm(mekzûmun). ﴾48﴿

Diyanet: Sen, Rabbinin hükmüne sabret. Balık sahibi (Yûnus) gibi olma. Hani o, (balığın karnında) kederli bir hâlde Rabbine yakarmıştı. ﴾48﴿

Diyanet Vakfı: Sen Rabbinin hükmünü sabırla bekle. Balık sahibi (Yunus) gibi olma. Hani o, dertli dertli Rabbine niyaz etmişti. ﴾48﴿

E. Hamdi Yazır: Rabbinin hükmüne sabret, balık sahibi gibi olma. Hani o öfkeye boğulmuş da nida etmişti. ﴾48﴿

لَوْلَا أَنْ تَدَارَكَهُ نِعْمَةٌ مِنْ رَبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ مَذْمُومٌ (٤٩)

Levlâ en tedârekehu ni’metun min rabbihî le nubize bil arâi ve huve mezmûm(mezmûmun). ﴾49﴿

Diyanet: Şayet Rabbinden ona bir nimet yetişmemiş olsaydı, o mutlaka kınanmış bir hâlde ıssız bir yere atılacaktı. ﴾49﴿

Diyanet Vakfı: Şayet Rabbinden ona bir nimet yetişmemiş olsaydı o, mutlaka, kınanacak bir halde ıssız bir diyara atılacaktı. ﴾49﴿

E. Hamdi Yazır: Rabbinden bir nimet yetişmiş olmasaydı, elbette kınanacak bir halde ıssız bir diyara atılacaktı. ﴾49﴿

فَاجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصَّالِحِينَ (٥٠)

Fectebâhu rabbuhu fe cealehu mines sâlihîn(sâlihîne). ﴾50﴿

Diyanet: (Fakat böyle olmadı.) Rabbi onu (peygamber olarak) seçti ve salih kimselerden kıldı. ﴾50﴿

Diyanet Vakfı: Fakat ardından, Rabbi onu seçti (vahiy verdi) ve onu sâlihlerden kıldı. ﴾50﴿

E. Hamdi Yazır: Fakat Rabbi onu seçti de iyilerden kıldı. ﴾50﴿

وَإِنْ يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ (٥١)

Ve in yekâdullezîne keferû le yuzlikûneke bi ebsârihim lemmâ semîûz zikra ve yekûlûne innehu le mecnûn(mecnûnun). ﴾51﴿

Diyanet: Şüphesiz inkâr edenler Zikr'i (Kur'an'ı) duydukları zaman neredeyse seni gözleriyle devirecekler. (Senin için,) "Hiç şüphe yok o bir delidir" diyorlar. ﴾51﴿

Diyanet Vakfı: O inkâr edenler Zikr'i (Kur'an'ı) işittikleri zaman, neredeyse seni gözleriyle devirivereceklerdi. Hâla da (kin ve hasetlerinden:) "Hiç şüphe yok o bir delidir" derler. ﴾51﴿

E. Hamdi Yazır: O kafirler Kur'ân'ı işittikleri zaman neredeyse seni gözleri ile devireceklerdi. Bir de durmuşlar "o bir deli" diyorlar. ﴾51﴿

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ (٥٢)

Ve mâ huve illâ zikrun lil âlemîn(âlemîne). ﴾52﴿

Diyanet: Hâlbuki o (Kur'an), âlemler için ancak bir öğüttür. ﴾52﴿

Diyanet Vakfı: Oysa o (Kur'an), âlemler için ancak bir öğüttür. ﴾52﴿

E. Hamdi Yazır: Halbuki o âlemler için bir öğüttür. ﴾52﴿